Szeloszim

SZELOSZIM (hebr. שיל; „trzydzieści”) – oznaczenie 30 dni żałoby po śmierci bliskich krewnych (rodziców, dziecka, brata, siostry, męża, żony) liczonych od chwili pochówku. Według halakhah, osoby pogrążone w żałobie muszą przestrzegać następujących *rytuałów żałobnych w tym okresie: (1) nie nosić nowych ubrań (lub nawet świątecznych ubrań w szabaty i święta); (2) nie golić się ani nie strzyc; (3) nie uczestniczyć w uroczystościach, w tym weselach, obrzezaniu i pidyon ha-ben (patrz odkupienie *pierworodnego) posiłki, chyba że jest to narodziny własnego dziecka; (4) nie poślubić; (5) powstrzymać się od chodzenia do rozrywki. Zwyczajem jest również zmiana stałej siedziby w synagodze w okresie szeloszimskim. Jeśli 30 dzień przypada w szabat, okres żałoby kończy się przed rozpoczęciem szabatu; golenie i strzyżenie włosów nie może być jednak wykonywane do niedzieli.

trzy *święta pielgrzymkowe i Rosz Ha-Szana powodują skrócenie okresu szeloszim w następujący sposób: jeśli żałobnik przestrzega rytuałów żałobnych *Śiwy przez co najmniej jedną godzinę przed rozpoczęciem Paschy lub Szawuot, Śiwa zostaje zniesiona, a przestrzeganie szeloszim zostaje skrócone do 15 dni po święcie. W przypadku * Sukkot żałobnik musi obserwować sheloshim tylko przez osiem dni po festiwalu. Jeśli żałobnik przestrzega co najmniej jednej godziny Śiwy przed rozpoczęciem Rosz Ha-Szana, Śiwa zostaje uchylona, a Dzień Pojednania unieważnia szeloszim; jeśli przestrzega JEDNEJ godziny żałoby przed dniem pojednania, Śiwa zostaje uchylona, a późniejsze Święto Sukkot unieważnia szeloszim. Mniejsze święta Ḥanukki i Purim nie skracają szeloszów. Jeśli osoba dowie się o śmierci jednego z bliskich krewnych w ciągu 30 dni od jego śmierci (szemu ’ Ah kerovah), musi przestrzegać kompletnych rytuałów żałobnych Śiwy i szeloszima. Jeśli jednak wiadomość dotrze do niego ponad 30 dni po śmierci (szemu ’ Ah reḥokah), obrzędy żałobne Śiwy i szeloszima są obserwowane tylko przez godzinę.

Bibliografia:

D. Złotnick, The Tractate Mourning (1966), index s. v. 30 dni; H. Rabinowicz, A Guide to Life (1964), 92-99; Maim., Yad, Evel 6-7; Sh. Ar., yd 389-403; J. M. Tukazinsky, Geszer ha-Ḥayyim, 1 (1960), 247-49.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.